παγωμένο βίντεο

Δεν είναι εικόνα αυτό που έχει μείνει από εσένα.

Είναι επαναλαμβανόμενο σαν λούπα.

Είναι σαν να βλέπω βίντεο αλλά ο παρελθοντικός χρόνος , να το έχει βάλει σε pause.

Σε μυρίζω. Σε νίωθω σχεδόν, στις άκρες των δαχτύλων μου.

Σε θυμάμαι. Σε βλέπω.

Τα μαύρα μάτια σου, με κοιτούν.

Δεν με βλέπουν όμως. Ανήκω στο παρελθόν.

Εσυ τι κάνεις εδω ?

Κλείνω τα μάτια μου και σε βλέπω.

Τα ανοίγω και είσαι πάλι εδώ. Στο φως από τα ρεσώ, στον καπνό που βγαίνει από το τασάκι, στο λευκό της οθόνης, στο μαύρο των γραμμάτων, στη μελωδία της μουσικής που παίζει.

Ολοκάθαρα μπροστά μου. 0 και 1 , σχηματίζουν το πρόσωπό σου.

Νότες, φτιάχνουν την φωνή σου.

Η γεύση του κρασιού, αρωματίζει το φιλί σου.

Οι σκιές, μορφοποιούν το χαμογελό σου.

Τα χρώματα, τον χαρακτήρα σου και οι σκέψεις μου, την ιδέα σου.