ταπ-ταπ

Ακούω το ταπ - ταπ στο πληκτρολόγιο μου.

Γνώριμος ήχος. Δεν με τρομάζει.

Ακούω αυτή την στιγμή και ένα ακόμα ταπ- ταπ όμως...

Έρχεται από κοντά. Πολύ κοντά...

Ένας άλλος άνθρωπος κάθεται σε μια καρέκλα

στο ένα μέτρο από την δική μου

και κάνει ταπ-ταπ στο δικό του πληκτρολόγιο...

χμ... άγνωστος ήχος...

αλλά ούτε αυτός με τρομάζει.

Γειά σου ταπ-ταπ.

Καλωσήρθες.

σύννεφα

Σε βλέπω ξανά. Στέκεσαι εμπρός μου.

Είσαι ακριβώς όπως και τότε, με τα καστανά σου μαλλιά

να πέφτουν πάνω στο προσωπό σου.

Ποτέ δεν ήθελες να τα πιάνεις.

Έτσι τα άφηνες μοιραία, να πέφτουν πάνω στα μάτια σου,

στα μαγουλά σου, στους ώμους σου.

Δεν έχεις αλλάξει καθόλου.

Τα μάτια σου έχουν ακριβώς το ίδιο τρομαγμένο βλέμμα.

Η ίδια ακριβώς ανατριχίλα, περνά μέσα από το δέρμα σου.

Η ίδια απόγνωση στο μυαλό σου και

ακούω τον ίδιο ακριβώς ρυθμό που έχουν οι χτύποι της καρδιάς σου.

Ακόμα πονούν τα γονατά σου από εκείνο το πέσιμο με το ποδήλατο.

Ακόμα νιώθεις άγχος όταν η ώρα πάει εννέα και πρέπει να πας για ύπνο. Θυμάσαι την μουσική από εκείνη την εκπομπή? ...

Το κορμί σου βρίσκεται ακόμα σε κατάσταση σοκ.

Από τα μαντάτα στο ξημέρωμα εκείνης της μέρας.

Στο θυμίζει κάθε μήνα ο πόνος στην κοιλιά σου.

Μόνο που δεν βλέπεις πλέον στα σύννεφα, αυτά που θες να δεις...

Αλήθεια?

πάνε τόσα χρόνια?

και έχεις ακόμα την μυρωδιά εκείνου του πρωινού επάνω σου?

τόσα χρόνια...και νόμιζες ότι θα την είχαν πάρει μακριά...

Τώρα έχεις κόκκινο μανό στα νύχια και ουϊσκυ στο ποτήρι σου.

Νιώθεις όμως ξανά εννέα ετών.

Μεγάλωσες απότομα και ο χρόνος σου ζητάει πίσω αυτά που του χρωστάς.

Γιατί φοβάσαι τόσο πολύ να κάνεις ένα βήμα μπροστά?

Όχι μικρή μου...

δεν θα τον ξεχάσεις...

ούτε θα τον προδώσεις...

Πώς μπορεί ένα παιδί να ζεί την ζωή ενός ενήλικα?

Νιώθεις σαν κάποιος να σε τράβηξε στον χρόνο

και όλη σου η ζωή να μοιάζει με ανάμνηση.

Θαμπή. Θολή. Μισή.

Αν είχες καταλάβει ότι όλο αυτό δεν ήταν ένα ακόμα παιχνίδι,

ίσως να τα είχες κάνει διαφορετικά.

Πώς αλλάζουν τώρα όλα?

Πώς περπατάς?

Δεν ξέρω να κάνω ποδήλατο.

Μετά από εκείνο το πέσιμο, δεν έμαθα ποτέ.

Είχα πολλά όνειρα.

Γιατί δεν μπορώ να τα θυμηθώ?

Γιατι δεν βλέπω πιά τα βράδια τον ουρανό?

Γιατί δεν είσαι δίπλα μου?

Μαζί σου ήταν όλα πιό εύκολα.

Δεν ένιωθα τόσο παράξενη...

Με πνίγουν όλα όσα δεν έκανα.

Ανεβαίνουν στον λαιμό μου και μου κόβουν την ανάσα,

όσα δεν με είδες να κάνω.

Ντρέπομαι.

Για κάτσε... περίμενε...

Να τραβήξω τις κουρτίνες.

Για να δω...

Ένας δεινόσαυρος στον ουρανό!

τον βλέπεις? να εκεί! ναι!

κρατάει ένα βάτραχο από το χέρι!

χα, χα κοίτα να δεις....

που πάνε? χα, χα...

Όμορφος ο ουρανός απόψε, δεν συμφωνείς?

Ναι, κάνει κρύο, έχεις δίκιο.

Πάμε μέσα.

Καληνύχτα μπαμπά.

Τα λέμε το πρωί.

σκυλί

Σε μυρίζω.
Ακινησία.
Ανεπαίσθητη κίνηση.
Ακινησία.
Προσπάθεια αναπνοής.
Τίποτα.
Συναγερμός.
Τίποτα πάλι.
Φοβάσαι.
Πλησιάζω.
Τρέξε!
Τρέξε!
Τρέξε!
Θα σε προφτάσω...
και θα σου σκίσω την σάρκα.
Τρέξε...

ασύρματος

χρρρρ... χρρρρρρρ....
θόρυβος
ακαταστασία
ήχος
πανικός
δεν βγαίνει φωνή
δεν καταλαβαίνεις τι λέει
προσπαθείς να ακούσεις
τι λέει?
τι?
δεν ακούω!
επαναλάβετε παρακαλώ
δεν ακούω, δεν μπορώ να καταλάβω
μα... μοιάζει με την δική μου φωνή...
τι λέει?
δεν με ακούω
δεν με καταλαβαίνω
δεν ξέρω τι θέλω να πω
δεν βγάζω νόημα
δεν έχω φωνή
η επικοινωνία νεκρή
όβερ.

δράκουλας

είσαι ένα μεγάλο ψάρι.
έχεις χαθεί από τους υπόλοιπους και αν και απολαμβάνεις την ανεξαρτησία σου, έχεις πανικοβληθεί. πεινάς και δεν ξέρεις που έχει να βρεις τροφή.
φωνάζεις αλλά είσαι κρυωμένος και η φωνή σου δεν έχει δύναμη.
νιώθεις την δίψα για αίμα. είσαι δράκουλας.
θες απλώς να αγαπήσεις και να αγαπηθείς σαν όλα τα υπόλοιπα ψάρια.
ξέρεις όμως ότι θα ζεις για πάντα.
άρα η αγάπη που ζητάς θα πρέπει να κρατήσει για πάντα.
αλλά και πάλι φοβάσαι.
αν αγαπήσεις ένα ψάρι και κάποια στιγμή η δίψα σου είναι τόσο μεγάλη και η τροφή μακρια?
θα φας το ταίρι σου?
τολμάς να αγαπήσεις την τροφή σου?
τολμάς να αγαπήσεις με κίνδυνο να μείνεις μόνος στην αιωνιότητα?
- πέθανε
- πέθανε να λυτρωθείς.
- δεν μπορώ. είμαι δράκουλας.

α μπε μπα μπλομ.

σκέψεις πάνω σε σκέψεις.
σκέψεις πάνω σε πράξεις.
σκέψεις χωρίς πράξεις.
πράξεις χωρίς σκέψεις.

μπουρμπουλίθρα

στον αέρα, μέσα σε ένα υδάτινο κύκλο, προστατευμένος και συνάμα ευάλωτος.
όλα αλλάζουν ανα πάσα στιγμή, με το φύσημα του αέρα.
ξεκινάει ο χορός σου.
ένας χορός χωρίς βήματα.
νοερές κινήσεις που σου φέρνουν αναγούλα.
σκέψεις ακάλεστες, άγνωστες και σκόρπιες.
τραγουδάς για να μην φοβάσαι.
προσπαθείς να θυμηθείς πώς είναι να ερωτεύεσαι.
προκαλείς γνώριμα συναισθήματα για να κατανοήσεις τι σου συμβαίνει.
κλαις. τίποτα.
γελάς. τίποτα.
δεν καταλαβαίνεις τι νιώθεις.
το ζητάς πίσω.
το αίσθημα της ασφάλειας που κάποτε ήξερες.
βιώνεις την απώλεια χωρίς να ξέρεις τι είναι αυτό ακριβώς που έχεις χάσει.
νιώθεις την αλλαγή.
νιώθεις τα άκρα σου να μακραίνουν.
τα μαλλιά σου να μεγάλωνουν.
το μυαλό σου να πονάει.
την καρδιά σου να χτυπάει.
φοβάσαι αλλά σου αρέσει.
άρνηση.
όχι.
όχι.
όχι.
εμετός.
ανάσα.
το ξανασκέφτεσαι.
αμφιβάλεις.
χαμογελάς.
σπας την μπουρμπουλίθρα.

last night i dreamt that somebody loved me...

μόνο 4 λεπτά και 55 δεύτερα.
μόνο τόσο θα υπάρχεις.
μόνο για τόσο λίγο θα νιώθω τα μαλλιά σου στο πρόσωπό μου,
τα χέρια σου στη μέση μου και την ματιά σου στο μυαλό μου.
μόνο τόσο θα διαρκέσει η μυρωδιά σου,
το βάρος του κορμιού σου,
το ίχνος των ονείρων σου στο σεντόνι.
μόνο 4 λεπτά και 55 δεύτερα.

nothing's gonna change my world...

δεν έχω πιά μηχανή να φωτογραφήσω
τις καινούργιες ζωγραφίες μου.
δεν έχω λόγια να γράψω, παρά μόνο στίχους να τραγουδήσω
και ένα χαμόγελο να σχηματίσω.
έχω ένα όνειρο να πιστέψω ξανά και μια παλιά ανάμνηση να ξεθάψω.
ένα συναίσθημα να ξεσκονίσω και μια υπόσχεση να δώσω.
μια μουσική να ξανακούσω και ένα repeat να πατήσω.

listening to
Beatles ~ Across The Universe