Σε βλέπω ξανά. Στέκεσαι εμπρός μου.
Είσαι ακριβώς όπως και τότε, με τα καστανά σου μαλλιά
να πέφτουν πάνω στο προσωπό σου.
Ποτέ δεν ήθελες να τα πιάνεις.
Έτσι τα άφηνες μοιραία, να πέφτουν πάνω στα μάτια σου,
στα μαγουλά σου, στους ώμους σου.
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου.
Τα μάτια σου έχουν ακριβώς το ίδιο τρομαγμένο βλέμμα.
Η ίδια ακριβώς ανατριχίλα, περνά μέσα από το δέρμα σου.
Η ίδια απόγνωση στο μυαλό σου και
ακούω τον ίδιο ακριβώς ρυθμό που έχουν οι χτύποι της καρδιάς σου.
Ακόμα πονούν τα γονατά σου από εκείνο το πέσιμο με το ποδήλατο.
Ακόμα νιώθεις άγχος όταν η ώρα πάει εννέα και πρέπει να πας για ύπνο. Θυμάσαι την μουσική από εκείνη την εκπομπή? ...
Το κορμί σου βρίσκεται ακόμα σε κατάσταση σοκ.
Από τα μαντάτα στο ξημέρωμα εκείνης της μέρας.
Στο θυμίζει κάθε μήνα ο πόνος στην κοιλιά σου.
Μόνο που δεν βλέπεις πλέον στα σύννεφα, αυτά που θες να δεις...
Αλήθεια?
πάνε τόσα χρόνια?
και έχεις ακόμα την μυρωδιά εκείνου του πρωινού επάνω σου?
τόσα χρόνια...και νόμιζες ότι θα την είχαν πάρει μακριά...
Τώρα έχεις κόκκινο μανό στα νύχια και ουϊσκυ στο ποτήρι σου.
Νιώθεις όμως ξανά εννέα ετών.
Μεγάλωσες απότομα και ο χρόνος σου ζητάει πίσω αυτά που του χρωστάς.
Γιατί φοβάσαι τόσο πολύ να κάνεις ένα βήμα μπροστά?
Όχι μικρή μου...
δεν θα τον ξεχάσεις...
ούτε θα τον προδώσεις...
Πώς μπορεί ένα παιδί να ζεί την ζωή ενός ενήλικα?
Νιώθεις σαν κάποιος να σε τράβηξε στον χρόνο
και όλη σου η ζωή να μοιάζει με ανάμνηση.
Θαμπή. Θολή. Μισή.
Αν είχες καταλάβει ότι όλο αυτό δεν ήταν ένα ακόμα παιχνίδι,
ίσως να τα είχες κάνει διαφορετικά.
Πώς αλλάζουν τώρα όλα?
Πώς περπατάς?
Δεν ξέρω να κάνω ποδήλατο.
Μετά από εκείνο το πέσιμο, δεν έμαθα ποτέ.
Είχα πολλά όνειρα.
Γιατί δεν μπορώ να τα θυμηθώ?
Γιατι δεν βλέπω πιά τα βράδια τον ουρανό?
Γιατί δεν είσαι δίπλα μου?
Μαζί σου ήταν όλα πιό εύκολα.
Δεν ένιωθα τόσο παράξενη...
Με πνίγουν όλα όσα δεν έκανα.
Ανεβαίνουν στον λαιμό μου και μου κόβουν την ανάσα,
όσα δεν με είδες να κάνω.
Ντρέπομαι.
Για κάτσε... περίμενε...
Να τραβήξω τις κουρτίνες.
Για να δω...
Ένας δεινόσαυρος στον ουρανό!
τον βλέπεις? να εκεί! ναι!
κρατάει ένα βάτραχο από το χέρι!
χα, χα κοίτα να δεις....
που πάνε? χα, χα...
Όμορφος ο ουρανός απόψε, δεν συμφωνείς?
Ναι, κάνει κρύο, έχεις δίκιο.
Πάμε μέσα.
Καληνύχτα μπαμπά.
Τα λέμε το πρωί.
