ξινή φράουλα

Η τελευταία γεύση που μου θυμίζει έρωτα.

Σου μένει αυτή η γεύση.

Μετά από αυτήν, όλα μοιάζουν διαφορετικά.

Το κρασί, το νερό, η επιθυμία, η επιλογή, η απόφαση.

Ξινίλα.

Αλμύρα.

Σαν να πάλιωσε το νερό της θάλασσας.

Σαν να μην φεύγει από πάνω σου η μυρωδιά παλιού καλοκαιριού.

Σαν ξεχασμένη φωτογραφία στην άμμο.

Σαν κουφάρι σε αποσύνθεση.

Χοντρός στο πλάϊ, ο κύκλος μιας σχέσης.

Μιά μισή ελλειπτική τροχιά.

Σαν άλυτα μάγια.

Σαν ατελείωτος στίχος.