Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2007
το βρήκα χθες το βράδυ σε ένα συρτάρι.
Στις σκιές που σε περιτριγυρίζουν, πλέον μιλάς άνετα. Τις έχει συνηθίσει που περπατούν δίπλα σου, που μπαίνουν μέσα σου, που έρχονται στα ονειρά σου. Τις έχεις ονομάσει και τις καλείς με αυτά. Η εποχή που τις φοβόσουν έχει περάσει. Τώρα είναι κομμάτι σου, δικό σου και μόνο. Μερικές φορές γίνονται το κατάφυγιό σου. Σκοτεινό και κρύο μεν, γνώριμο δε. Τόσο οικείο και αναγκαίο, που σαν κάνει το φως να τρυπώσει, τραβάς ακόμα πιο πολύ τις κουρτίνες.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
3 σχόλια:
αγαπησα το φως μα ειμαι ερωτευμενος με το σκοταδι....
...το οποίο κερδίζει στα σημεία...
Γενικότερα αγαπώ τη νύχτα..είμαι παιδί της νύχτας που λέμε..λειτουργώ καλύτερα..μου δίνει τροφή για σκέψη..οι σκιές ζούν μέσα μας,μέσα στο μυαλό μας,άλλοτε μς στοιχειώνουν και άλλοτε γίνονται συντροφοι και συνταξιδιώτες μας..τις επιδιώκουμε ;-)
Δημοσίευση σχολίου