παιχνιδιάρικο μυαλό

- πέντε, δέκα, δεκαπέντε, είκοσι, εικοσιπέντε ... φτού και βγαίνω!

- και που πας? βόλτα?
- ναι βόλτα, μεγάλη και υγρή, όπως είναι οι καλοκαιρινές, στην παραλία την νύχτα.
- και τι θα κάνεις εκεί τέτοια ώρα, στα μισά του Απρίλη?
- έχω να θυμηθώ πολλά.. θέλω να παίξω απόψε.
Με την αλήθεια και το ψέμα, με την πραγματικότητα και την φαντασία, με την αγάπη και το μίσος, με τον έρωτα και την απώλεια του, με την ζωή και τον θάνατο, με το ναι και με το όχι.
Με όλα τα συναισθήματα και τα στοιχεία μιας ανθρώπινης ύπαρξης.
- θες πολύ χρόνο για όλα αυτά... δεν βαριέσαι ?
- όχι, είναι επιτακτική η ανάγκη μου.πρέπει να το κάνω απόψε. το θέλω άλλωστε.
- άντε καλά...τι να πώ, καλή βόλτα λοιπόν
- σ'ευχαριστώ, να΄σαι καλά.
- α! φέρε μου και ένα βοτσαλάκι για την συλλογή μου, ναι?
- οκ... όταν τελειώσω με το μάζεμα των σκέψεών μου, θα βρω ένα και θα τις κλείσω μέσα.
- α, υπέροχα! θα το κάνω " βασιλιά " της συλλογής μου τότε!
- κάνε ότι καταλαβαίνεις ... εγώ φεύγω τώρα....

ένας διεφθαρμένος βασιλιάς, μιας ανούσιας συλλογής...