παγωμένο βίντεο

Δεν είναι εικόνα αυτό που έχει μείνει από εσένα.

Είναι επαναλαμβανόμενο σαν λούπα.

Είναι σαν να βλέπω βίντεο αλλά ο παρελθοντικός χρόνος , να το έχει βάλει σε pause.

Σε μυρίζω. Σε νίωθω σχεδόν, στις άκρες των δαχτύλων μου.

Σε θυμάμαι. Σε βλέπω.

Τα μαύρα μάτια σου, με κοιτούν.

Δεν με βλέπουν όμως. Ανήκω στο παρελθόν.

Εσυ τι κάνεις εδω ?

Κλείνω τα μάτια μου και σε βλέπω.

Τα ανοίγω και είσαι πάλι εδώ. Στο φως από τα ρεσώ, στον καπνό που βγαίνει από το τασάκι, στο λευκό της οθόνης, στο μαύρο των γραμμάτων, στη μελωδία της μουσικής που παίζει.

Ολοκάθαρα μπροστά μου. 0 και 1 , σχηματίζουν το πρόσωπό σου.

Νότες, φτιάχνουν την φωνή σου.

Η γεύση του κρασιού, αρωματίζει το φιλί σου.

Οι σκιές, μορφοποιούν το χαμογελό σου.

Τα χρώματα, τον χαρακτήρα σου και οι σκέψεις μου, την ιδέα σου.

Send seasonal greetings from nowhere
I’m working and playing away
Remember the moment of leaving
Yesterday, yesterday
Roll through these towns
Over seas, over mountains
Lucky to work
When work is scarce
Father must feed
Must provide
He must fountain
Left my heart within your care

Upside: love you
Downside: miss you
I’m here you are there.
Upside: working
Downside: hurting
Hear my echo
Dancing bear

Connected to you by a mobile
What I can’t do, I can say
Away from you I’m feeling empty
I am raining
I am grey

Upside: love you
Downside: miss you
I’m here you are there.
Upside: working
Downside: hurting
Hear my echo
Dancing bear

My works about words
And sounds you can taste
Violins and trumpets
Chocolate cakes
Here are some words
Words you can taste
Here are some words
Kissing your face

Upside: love you
Downside: miss you
I’m here you are there.
Upside: working
Downside: hurting
Hear my echo
Dancing bear


james - upside

ξινή φράουλα

Η τελευταία γεύση που μου θυμίζει έρωτα.

Σου μένει αυτή η γεύση.

Μετά από αυτήν, όλα μοιάζουν διαφορετικά.

Το κρασί, το νερό, η επιθυμία, η επιλογή, η απόφαση.

Ξινίλα.

Αλμύρα.

Σαν να πάλιωσε το νερό της θάλασσας.

Σαν να μην φεύγει από πάνω σου η μυρωδιά παλιού καλοκαιριού.

Σαν ξεχασμένη φωτογραφία στην άμμο.

Σαν κουφάρι σε αποσύνθεση.

Χοντρός στο πλάϊ, ο κύκλος μιας σχέσης.

Μιά μισή ελλειπτική τροχιά.

Σαν άλυτα μάγια.

Σαν ατελείωτος στίχος.

κλόουν

Μπλεγμέμη μεταξύ δύο εννοιών. Χαμένη μέσα σε δύο ηλικίες. Παιδί και γυναίκα. Γυναίκα που θέλει, επιθυμεί, αναζητά και παιδί που παίζει, ανακαλύπτει και τρομάζει. Σαν τραγούδι με μουσική νανουρίσματος και με στίχο ενήλικα. Σαν το αγαπημένο μου τραγούδι. Τραγουδάει ο Yorke και εγώ αισθάνομαι σαν μικρό παιδί μεγαλωμένο απότομα που φοράει ρούχα για γυναίκες. Ανάμικτα συναισθήματα. Χαρά και φόβος μαζί. Ανυπομονησία και ταυτόχρονα απελπισία. Σαν να βλέπω την δυστυχία σε ότι όμορφο και αν υπάρχει. Και όμορφα πράγματα υπάρχουν παντού. Αλλά την ίδια στιγμή, κρύβουν μέσα τους τόσο πόνο και ασχήμια που σιχαίνονται και τα ίδια ακόμα να ομολογήσουν. Φόβος. Τρόμος. Σαν τους εφιάλτες που βλέπαμε ως παιδιά. Ότι πέφτουμε από το υπόγειο ή ότι χάνουμε στο πλήθος καταλάθος το χέρι του μπαμπά ή της μαμάς.

Σήμερα πέρασε η Γωγούλα από το σπίτι. Όταν την γνώρισα ήταν η θεία μου. Και το πρωί όταν την είδα, η θεία μου ήταν ξανά. Εγω όμως δεν ήμουν η ίδια το πρωί, με το κοριτσάκι που γνώρισε αυτή, πρίν κάποια χρόνια. Έχω άλλο ύψος, άλλα μαλλιά, άλλα κιλά, άλλο σώμα, άλλο μυαλό. Έχω όμως τις ίδιες ελπίδες και τα ίδια όνειρα. Έχω τις ίδιες αυταπάτες ότι θα ξυπνήσω και ότι όλα θα είναι στην θέση τους, όπως τα θέλω και όπως θα πρέπει να ήταν.

Τυχεροί λέει είναι αυτοί που μπορούν να καλλιεργήσουν τα χαρίσματά τους. Δεν γνωρίζω όμως κανέναν που να γλυτώνει από τα στοιχειά του μπογιατίζοντας τον καμβά ή γράφοντας δυο λέξεις. Εκεί μένουν πάντα. Παραμένουν. Σαν τους παιδικούς εφιάλτες. Σαν τη μουσική που ότι σου χαρίζει , στο παίρνει δεκαπλάσιο την ίδια στιγμή. Στιγμαία ανακούφιση. Σαν οργασμός, εξού και ο ορισμός του ως στιγμιαίος θάνατος.

Όταν στέκεσαι πλέον γυμνός μπροστά στους φόβους και στην αλήθεια σου, ούτε τα παιδικά αλλά ούτε και τα ρούχα των μεγάλων σου ταιριάζουν. Φοράς ένα μικρό από δω, ένα μεγάλο από κει και στέκεις σαν σκιάχτρο, σαν κλόουν, παγιδευμένος στην ίδια σου την αδυναμία, στην ίδια σου την ιδιαιτερότητα, που ενώ όλοι μας την ψάχνουμε, την έχουμε από την ώρα της γέννας. Σαν σκιά. Σαν ρούχο. Άλλωτε φθηνό, άλλωτε ακριβό, αλλά απαραίτητο έτσι ώστε να μας προσδιορίζει. Το νόημα δεν βρίσκω βέβαια σε αυτόν τον προσδιορισμό , από την στιγμή που έχει χαθεί ο προσανατολισμός. Αυτό που έχουμε να κερδίσουμε , που είναι ακριβώς? και ποιός ορίζει την αξία του? γιατί να είναι πολύτιμο το ίδιο, για όλους μας?


Oh Mother, I can feel the soil falling over my head
And as I climb into an empty bed
Oh well. Enough said.
I know it's over - still I cling
I don't know where else I can go
Oh ...Oh Mother, I can feel the soil falling over my head
See, the sea wants to take me
The knife wants to slit me
Do you think you can help me ?


(The Smiths - I know it's over)

Εχω άγχος. Ουφ. Με επιάσε και το στομάχι μου. Αμαν πιά. Δεν μπορώ. Ουφ.
Ενα αερόστατο θέλω να πετάξω ψηλά. Και να ένα....

καθαρίζοντας τα πινέλα.

celebrating the rain...

σκοτεινιά. ολόγυρα μιας ζωής.

σαν φαγωμένα πετσάκια γύρω από ένα κόκκινο βαμμένο νύχι.

σαν ένα ποτήρι ουίσκι που του έλιωσε ο πάγος.

σαν μια πόρτα που τρίζει.

σαν μια τρύπα στην κάλτσα σου.

σαν μαϊντανός στα δόντια σου κολλημένος.

σαν τρίχες που πετάνε από τον ηλεκτρισμό.

σαν να βγαίνει τηλεφωνητής στο νούμερο που καλείς.

σαν χαλασμένο αυγό στο τηγάνι σου.

σαν να θες να καπνίσεις και να μην φτουράει ο καπνός.

σαν να θες να κοιμηθείς και να μην σε αφήνουν οι σκέψεις σου.

σαν να θες να γράψεις και να σπάει η μύτη του μολυβιού σου.

σαν να θες να πας μια εκδρομή και να μην φτάνουν τα ευρώ.

σαν να θες να ουρλιάξεις και να 'ναι δύο τα ξημερώματα.

σαν...

δικό σας!

listening to...

And now my bitter hands

Cradle broken glass

Of what was everything

All the pictures had

All been washed in black

Tattooed everything

All the love gone bad

Turned my world to black

Tattooed all I see

All that I am

All I'll be...

Yeah

(Black - Pearl Jam)

ο ορισμός της ευτυχίας

Where do I begin?
To tell the story of how great a love can be
The sweet love story that is older than the sea
The simple truth about the love he brings to me
Where do I start?

Like a summer rain
That cools the pavement with a patent leather shine
He came into my life and made the living fine
And gave a meaning to this empty world of mine
He fills my heart

He fills my heart with very special things
With angels' songs, with wild imaginings
He fills my soul with so much love
That anywhere I go, I'm never lonely
With him along, who could be lonely
I reach for his hand, it's always there

How long does it last?
Can love be measured by the hours in a day?
I have no answers now, but this much I can say
I'm going to need him till the stars all burn away
And he'll be there

He fills my heart with very special things
With angels' songs, with wild imaginings
He fills my soul with so much love
That anywhere I go, I'm never lonely
With him along, who could be lonely
I reach for his hand, it's always there

How long does it last?
Can love be measured by the hours in a day?
I have no answers now, but this much I can say
I'm going to need him till the stars all burn away
And he'll be there

Shirley Bassey - Where do i begin

Είχα καιρό να δω τόση ευτυχία μαζεμένη σε δύο ζευγάρια μάτια μόνο.
Σας εύχομαι να είστε πάντοτε τόσο και ακόμα περισσότερο ευτυχισμένοι και ερωτευμένοι.
κα Κοκοβίκου σε λατρεύω. Να το θυμάσαι :)

πειρατής

Κλείνω το ένα μάτι.

περιορισμένη όραση λοιπόν.

Τι μας προσφέρει?

Μισό όνειρο από την μία πλευρά,

μισή πραγματικότητα από την άλλη.

Ανοίγω το κλεστό μάτι και κλείνω το έως τώρα ανοιχτό. Πάλι τα ίδια. μισό όνειρο και μισή πραγματικότητα. Ελάχιστες οι διαφορές, σχεδόν μηδαμινές, μόνο μια μικρή μετατόπιση των πραγμάτων.

Κάνω τις εναλλαγές τόσο γρήγορα που ούτε το μισό όνειρο δεν προλαβαίνει να πάρει μορφή. ξανά. και ξανά. και ξανά.

το παιχνίδι του πειρατή, κουράζει.

Κλείνω και τα δύο μάτια.

Χαρίζω στα όνειρά μου, την ελπίδα της ολοκλήρωσης και την δυνατότητα της μετάλλαξης.

2008

Ολοκαίνουργο, σαν τις μωβ λουστρίνι γόβες μου και χωρίς να χτυπήσει καν την πόρτα, ήρθε και στρογγυλοκάθησε στις ζωές μας. Αγενέστατο...
Εμείς, σαν καλοί οικοδεσπότες και οικοδέσποινες, βάλαμε τα καλά μας και το τρατάραμε ότι καλούδι υπήρχε πρόχειρο. Να το καλωπιάσουμε, για να μας φερθεί και αυτό ευγενικά καθόλι την διάρκειά του. Για να δούμε...
Καλή χρονιά σε όλους μας.
Με ότι επιθυμεί του καθένα μας η καρδιά.
Και με ότι μπορεί να αντέξει.